Jim Jarmusch'un 1995 yapımı Dead Man'i, geleneksel western türünün sınırlarını zorlayan, şiirsel ve felsefi bir başyapıttır. Film, Cleveland'dan batıya, Machine adlı bir kasabaya iş umuduyla gelen muhasebeci William Blake'in (Johnny Depp) hikayesini anlatır. Beklentileri karşılamayan bir iş teklifi ve kalp kırıklığının ardından, bir kadınla yaşadığı talihsiz bir karşılaşma onu kasabanın önde gelen adamının oğlunu öldürmek zorunda bırakır. Yaralı bir şekilde kaçan Blake, kendisini ünlü İngiliz şair William Blake sanan, İngilizce ve kendi dilini karışık konuşan tuhaf bir Kızılderili, 'Hiçkimse' (Gary Farmer) ile karşılaşır. Hiçkimse, Blake'i iyileştirir ve onu, bir katil olarak başladığı bu kaçışın, aslında ruhlar dünyasına doğru bir yolculuğa dönüşeceği konusunda hazırlar.

Johnny Depp, masumiyetini yitiren ve kaderine boyun eğen Blake rolünde son derece içli ve sakin bir performans sergiler. Gary Farmer'ın Hiçkimse karakteri ise bilgeliği, mizahı ve trajediyi aynı anda barındırarak filmin kalbini oluşturur. Jarmusch'un minimalist yönetmenliği, siyah-beyaz görüntü yönetimi (Robbie Müller) ve Neil Young'ın gitarından çıkan hipnotik, deneysel müzik, filme rüyamsı ve unutulmaz bir atmosfer kazandırır. Film, Amerikan batısının mitlerini, şiddet kültürünü, sömürgeciliği ve varoluşsal sorgulamaları kendine has, yavaş tempolu ve sembollerle dolu bir anlatımla ele alır.

Dead Man, sıradan bir intikam veya western hikayesi değil, ölüm, kimlik ve maneviyat üzerine derinlemesine düşündüren bir sinema deneyimidir. Oyuncu kadrosunda (Robert Mitchum, Crispin Glover, Iggy Pop gibi isimlerin cameolarıyla) ve anlatım tarzıyla kült statüsü kazanmış bu filmi izlemek, alışılagelmişin dışında, zengin alt metinlere sahip bir yolculuğa çıkmak demektir. Sanat sineması ve westernin kesişiminde benzersiz bir yere sahip olan Dead Man, görsel ve felsefi derinliğiyle tekrar tekrar izlenmeyi hak eden bir Jarmusch klasiğidir.