Wim Wenders'in 1974 yapımı 'Alice in the Cities' (Alice Şehirlerde), Yeni Alman Sineması'nın en önemli yol filmlerinden biridir. Film, Amerika'da bir gazetecilik görevi için bulunan ve bir türlü yazamama sıkıntısı çeken Alman gazeteci Philip Winter'ın hikayesini anlatır. Dönüş uçağının iptal olmasıyla New York'ta mahsur kalan Philip, havalimanında tesadüfen tanıştığı bir kadın ve onun dokuz yaşındaki kızı Alice ile karşılaşır. Kadın, kızını birkaç günlüğüne Philip'e emanet ederek ortadan kaybolunca, gazeteci beklenmedik bir şekilde küçük bir kız çocuğunun sorumluluğunu üstlenmek zorunda kalır.

İkili, Almanya'ya dönüş yolculuklarında, Alice'in büyükannesini bulmak için Almanya'nın çeşitli şehirlerini dolaşmaya başlar. Bu yolculuk, Philip için sadece fiziksel bir hareketlilik değil, aynı zamanda içsel bir arayışa dönüşür. Rüdiger Vogler'in canlandırdığı Philip karakteri, modern dünyanın yabancılaşmış, amaçsız bireyini temsil ederken, Yella Rottländer'ın oynadığı Alice ise masumiyeti, doğrudanlığı ve hayata dair saf merakı simgeler. İkisi arasında başlangıçta resmi olan ilişki, yol ilerledikçe samimi bir bağa, beklenmedik bir dostluğa evrilir.

Wenders'in minimalist ve gözlemci yönetmenlik tarzı, siyah-beyaz görüntülerle birleşerek yolun, manzaraların ve küçük insan hallerinin şiirsel bir portresini sunar. Film, iletişimsizlik, yalnızlık, aidiyet arayışı ve çocukluk masumiyeti gibi temaları, didaktik olmayan, incelikli bir dille işler. 'Alice in the Cities', sadece bir yol filmi değil, aynı zamanda bir insanlık durumu incelemesidir. Sessiz anların gücüne, diyaloglardan çok bakışlara ve beden diline dayanan bir anlatımla, izleyiciyi derin bir duygusal yolculuğa çıkarır. Wenders sinemasının ve road movie türünün klasikleşmiş bu örneği, sakin temposuna rağmen insan ilişkilerinin karmaşıklığını ve güzelliğini yakalayarak iz bırakan bir film deneyimi sunuyor.